Dla rodziców

Jak można nauczyć się mądrze kochać dziecko?

Wychowanie jest procesem bardzo złożonym. Rozpoczyna się od chwili poczęcia (a może jeszcze wcześniej, od wychowania jego rodziców, bo nie można dać tego czego samemu się nie posiada) i trwa w pewnym sensie do końca życia. Rodzice podejmują najcięższe i najtrudniejsze zadanie, jakim jest wychowanie małego dziecka na wartościowego, odpowiedzialnego człowieka, zdolnego do współżycia i współdziałania w społeczeństwie.

Najbardziej chłonnym okresem jest wczesne dzieciństwo i okres szkolny. W tym to czasie człowiek-dziecko jest najbardziej podatne na wpływy otoczenia, szczególnie szybko przyjmuje wszelkie pozytywne i negatywne procesy zachodzące wokół niego. Te właśnie procesy wpływają na kształcenie i wychowanie człowieka.

Kluczowym pojęciem związanym z rodziną jest miłość. Człowiek nie może żyć bez miłości „potrzebuje gniazda utkanego z miłości, ciepła i serdeczności”(Jan Paweł II). Silna więź rodzinna nawet mimo niesprzyjających warunków zewnętrznych, stanowi źródło sukcesów poszczególnych jej członków, oraz źródło sukcesu życia rodzinnego. Całe zadanie jakie odkrywają rodzice w dziecku przez wszystkie lata jego rozwoju, sprowadza się po prostu do wymogu obdarowania tego małego – stopniowo rozwijającego się człowieka – dojrzałym człowieczeństwem (K. Wojtyła).

To przede wszystkim rodzice zaspokajają podstawowe potrzeby biologiczne i psychiczne dziecka. Zaspokajają przede wszystkim potrzebę miłości i akceptacji, dają poczucie bezpieczeństwa a zarazem kształtują nowe potrzeby poznawcze, emocjonalne i społeczne, potrzebę życzliwości, uznania i samo urzeczywistnienia. To rodzice poprzez stałe przebywanie z dzieckiem, dostarczają mu wiedzy o otaczającym świecie a co najważniejsze staja się modelami osobowości i wzorami zachowań w konkretnych sytuacjach życiowych. Przekazują dziecku określony system wartości i norm moralnych, etycznych i społecznych. Dziecko uczy się przede wszystkim przez: naśladownictwoidentyfikacjęautorytet.

Sprostanie tym zadaniom przez rodziców wymaga od nich stałej pracy nad własnym rozwojem. Do wychowania dojrzałego człowieka potrzeba, żeby jako dziecko spotkał się z miłością (oznacza to najczęściej zrozumienie dla jego uczuć, zajęcie się nimi), ale też z wymaganiami (co, przekładając na język konkretów oznacza stawianie granic, wprowadzanie zasad i rozmowę o stojących za nimi wartościach). Jeżeli chcemy, żeby nasze dzieci były zdolne do wyrażania siebie i skutecznej współpracy, bardzo potrzebne jest zachowanie równowagi pomiędzy umiejętnym budowaniem więzi i pełną szacunku dla dziecka stanowczością.

Jednym ze sposobów na dobry rozwój jest uczestniczenie w warsztatach „Szkoła dla Rodziców.” Ideą tych warsztatów jest nauczenie rodziców takich sposobów porozumiewania się z dziećmi, które pozwolą im na zbudowanie z dziećmi bliskich relacji i jednocześnie umożliwią stawianie dzieciom wymagań. Program warsztatów odwołuje się do podstawowych odkryć psychologii komunikacji. Pozwoli na zrozumienie dziecka a szczególnie jego potrzeb, zarówno rozwojowych jak i psychicznych i duchowych.

Celem warsztatów jest uczenie dorosłych takich sposobów porozumiewania się, dzięki którym będą mogli lepiej i prawdziwiej wyrażać swoją miłość.

Rodzice będą uczyć się: radzenia sobie z uczuciami własnymi i uczuciami dzieci; rozpoznawania, kto w istocie ma problem; identyfikowania barier w porozumiewaniu się uczciwego stawiania granic; uskrzydlającego i inspirującego chwalenia; nawiązywania współpracy z dziećmi; wprowadzania samodyscypliny; odklejania etykietek od dzieci; nawiązywania owocnych kontaktów z nauczycielami i rodzicami.

Praca nad każdą z tych umiejętności jest właściwie decyzją o wejściu na drogę osobistego rozwoju. Warsztat pokazuje, że poprzez uczenie się języka otwartego na dialog wielu osobom udaje się zmienić swoje zachowanie, a przez to wywołać zmianę zachowania dzieci, ponieważ to dorośli są odpowiedzialni za to, żeby nauczyć się, jak być dobrymi rodzicami.

Janina Kościelny